Een professional kiezen houdt verschillende parameters inKiezen voor een psychotherapeut om een intiem deel van jezelf toe te vertrouwen, zodat hij of zij je helpt een moeilijkheid te overwinnen of een probleem op te lossen, is geen gemakkelijke opgave. Want deze keuze stelt de effectiviteit van psychotherapie ter discussie: hoe werkt het? wat zorgt ervoor dat je resultaten behaalt? Hoe zie je dat? Waarom zou een psycholoog geschikt zijn voor de ene persoon en niet voor de andere? : het is essentieel om hem of haar te kunnen vertrouwen, je op je gemak te voelen en, natuurlijk, ervoor te zorgen dat hij of zij de vaardigheden heeft om je het beste te helpen. Het is al nodig om te beslissen om de stap te zetten voor een eerste contact en te weten hoe je door de jungle van professionals navigeert om te begrijpen wie wat doet en hoe. Psychiater, psycholoog, psychopracticus, psychotherapeut en andere benamingen. Naast de persoon rijst ook de vraag over de gebruikte methode en dus het type therapie. De lijst is lang en niet uitputtend: psychoanalyse, cognitieve gedragstherapie, hypnose, EMDR… Dus, op basis van welke criteria kiezen we de persoon die voor onze zorgen zal zorgen? En moeten we een persoon of een methode kiezen?
Elke psychotherapie heeft zijn specificiteiten: afhankelijk van de theoretische benadering waaruit het voortkomt, zal het niet dezelfde werkwijze hebben en niet dezelfde hulpmiddelen of manieren van werken gebruiken. De vraag naar de effectiviteit van de verschillende soorten psychotherapie heeft geleid tot talrijke studies, die de resultaten vergeleken die bij patiënten zijn behaald volgens de verschillende gebruikte methoden. Tot je verrassing: 85% van het succes van een psychotherapie is te danken aan factoren die onafhankelijk zijn van de gebruikte methode of de onderliggende theorie! En studies tonen aan dat, ongeacht de gebruikte methode, het succes van een psychotherapie in wezen op twee dingen berust: de therapeutische alliantie (dat wil zeggen de relatie van de patiënt met zijn therapeut) EN de motivatie van de patiënt.
Lees ook : Hoe een app te downloaden?
1/ Relatie:
Een goede relatie houdt in dat je je op je gemak en vertrouwend voelt bij je psychotherapeut, dit wordt de therapeutische alliantie genoemd. Want het is de kwaliteit van de relatie die psychotherapie succesvol maakt en zonder deze zal het onmogelijk zijn om vooruitgang te boeken. Trouwens, dit is iets wat we ook op school observeren. Wanneer je een kind vraagt wat zijn favoriete vak is, zal hij het vak noemen dat hem door zijn favoriete leraar is geleerd. Hoe beter een student het met zijn leraar kan vinden, hoe groter de kans op succes. Want we leren van iemand om wie hij of zij is en om de relatie die hij of zij heeft opgebouwd, niet om wat hij of zij weet. In psychotherapie is het hetzelfde: als er een klik is, zal het werk dat wordt verricht veel succesvoller zijn.
2/ Motivatie:
Ik geloof niet dat psychotherapie voordelen biedt die door een derde worden opgelegd. Als je iets in je leven wilt veranderen, moet je de motivatie in jezelf vinden om een afspraak te maken, regelmatig en trouw naar de sessies te gaan. Je doet geen psychotherapie om “iemand tevreden te stellen” of omdat je je bedreigd voelt. We beginnen een proces omdat we dat willen of omdat we een zodanig ongemak hebben bereikt dat we er absoluut uit willen.
Aanrader : Hoe converteer je 200ml gemakkelijk naar cl?
3/ Welwillendheid:
Dit is een essentieel concept voor alle zorgrelaties en je moet ervoor zorgen dat je therapeut dit bezit. Welwillendheid is niet hetzelfde als vriendelijkheid of “knuffeltherapie”. Welwillendheid is het respecteren van de integriteit van de patiënt. Het is in staat zijn om iemand aan te moedigen. Het is hem of haar in staat stellen om het eens of oneens te zijn, dingen anders te zien, zijn of haar mening te geven of het therapieproces te stoppen. Het is hem of haar de volledige dimensie van zijn of haar vrijheid als individu te geven. Het staat hem of haar ook toe om fouten te maken, om het op dit moment niet te kunnen, en om te zeggen dat het “oké” is, in de zin dat hij of zij menselijk is. Zoals de Anglo-Saksen zeggen met het concept van “okness”: verdrietig zijn is oké, bang zijn is oké, niet altijd slagen is ook oké.
4/ Controle over het proces:
Dit lijkt voor sommigen misschien vanzelfsprekend, maar het is fundamenteel om het gevoel te hebben dat je controle hebt over wat er tijdens de sessie gebeurt. Een psycholoog heeft niet het recht om de controle over zijn patiënt over te nemen, hem of haar iets te laten doen wat hij of zij niet wil, of een machtsrelatie te vestigen. Hij of zij heeft dat recht niet, maar alleen jij kunt ervoor zorgen dat de relatie tussen jou en hem of haar gezond en evenwichtig is. Luister naar jezelf en let op je gevoel. Als je twijfelt, is dit niet de juiste persoon.
5/ De keuze van woorden:
Een goede psycholoog let op de woorden die hij of zij gebruikt. Een psycholoog die zijn of haar woorden weegt, is iemand die al begint voor jou te zorgen, omdat woorden een significante impact hebben op het leven van mensen. Wees voorzichtig met negatieve opmerkingen die op de een of andere manier leiden tot negatief gedrag. Als je tegen iemand zegt “maak je geen zorgen” of “stress niet”, is de kans groot dat hij of zij precies dat gaat doen. Een arts die zegt “let op, dit gaat pijn doen” zal je onherstelbaar kwetsen. En aan alle psychologen die zeggen dat je moet loslaten, een dwingende uitdrukking die erg stressvol kan zijn als je het niet kunt, geef ik de voorkeur aan de term “laat het komen”, zoals Dr. Philippe Aim zegt in zijn boek Luister, Spreek: Genezen. Accepteren dat dingen komen, accepteren dat je door pijnlijke gebeurtenissen wordt geraakt, zelfs negatieve emoties accepteren, is veel effectiever dan jezelf de opdracht te geven om los te laten.
6/ Vraag tenslotte je psycholoog vragen:
Over zijn of haar werkpad, opleiding en praktijk. Aarzel niet om even de tijd te nemen om na te denken voordat je je verbindt aan een proces, of zelfs andere psychologen te ontmoeten om het gevoel dat je bij de een of de ander hebt te vergelijken.
Vergeet tenslotte één ding niet. Voordat hij of zij psycholoog werd, was je psycholoog eerst, en hij of zij is vaak zelf de patiënt van iemand anders. Want vaak, voorafgaand aan zijn of haar keuze, is wat hem of haar heeft doen besluiten anderen te willen helpen en antwoorden te vinden zijn eigen verhaal. En zodra hij of zij praktijk uitoefent, staat een psycholoog onder constante supervisie van een andere psycholoog om te verwoorden wat hij of zij zelf kan voelen van wat hij of zij hoort, om geïnformeerd te worden over een ondervraging en zich keer op keer in zijn of haar praktijk te bevragen.
Heb je dit artikel leuk gevonden? Aarzel niet om te delen!
Vind mijn artikelen op https://www.clairedahan.fr/confidences-de-ma-psy/
en voor meer “Confidences” abonneer je op mijn Facebook-pagina: MapsyConfidences
Tag: hoe psycholoog te worden